منطقی باشیم!

چند دقیقه پیش سهیلا از تلگرام یه مسیجی برام فوروارد کرد.به این مضمون که ساعت بیست و چهار امشب آخرین مهلت ثبت نام ارشد میباشد و تا الان دویست و شصت و یک هراز نفر ثبت نام کرده اند.

واکنش من؟!

u200d♀u200du200d♀

حقیقت اینه که .. همونطور که شما در جریان هستید من خیلی وقته دارم به ارشد خواندن یا نخواندن فکر میکنم.به تمام زوایاش فکر کردم و به دلایلی که بخاطرش میخواستم ادامه تحصیل بدم.حتی رفتم از کتابخونه منابع ارشد روانشناسی رو گرفتم و یه نگاهی بهشون انداختم.اما ازونجایی که بیس روان ندارم؛ ارشدش عملا به هیچ دردی نمیخوره و حتما باید دکترا بگیرم تا از امتیازاتش استفاده کنم.

امتیازاتی مثل حق مطب.

من دوران کارشناسی خوبی نداشتم.به رشته م علاقه مند نشدم و خیلی روزها بود که دانشگاه رفتن با وجود اون همه درس تئوری و محاسباتی واسم یه شکنجه بود.

نتیجه ی چهار سال درس خوندن هم شد یه مدرکی که حتی بدرد قاب گرفتن و رو دیوار گذاشتن هم نمیخوره! باور بفرمایید فقط یک بار نگاهش کردم و انداختمش ته کشو.

البته باید بگم که خیلی ها با همین مدرک مشغول به کار شدند و اینطور نیست که نشه باهاش کاری کرد.منتهی من اصلا دنبال کار مرتبط با رشته نگشتم ! چون قبل فارغ التحصیل شدنم کارم جور شده بود و برخلاف رشته م؛ الحمدلله به کارم عشق میورزم :)

دنیای کار .. با دنیای دانشگاه و درس خوندن کاملا متفاوته.وقتی شاغلی دیگه یه آدم مصرف کننده ی بی مصرف )!( نیستی.دیگه نگران آینده ی مبهم پس از دانشگاه نیستی.که ای وای کارم چی میشه و با این کارت خالی از پول چه کنم!

اگر تضمینی وجود داشته باشه که من؛ بعد از گرفتن ارشد فلان رشته، یک کار خوب با حقوق رضایت بخش داشته باشم؛ همین الان میرم ثبت نام میکنم!

اما وقتی که میدونم مدرک روی مدرک گذاشتن ؛ فقط باعث سرخوردگی بیشتر ناشی از درس خوندن میشه؛ چرا برم عمر و وقت و هزینه م روی توی این راه صرف کنم؟!

درسته که من الان روحیه م یکم بازاری شده :دی اما آیا بنظرتون حرفام منطقی نیست؟!